Beograd/Novi Pazar – Izjava Mirsada Đerleka, državnog sekretara u Ministarstvu zdravlja Srbije, kojom je stao u odbranu režima i, kako se navodi, “velikosrpskog nacionalizma” povodom dešavanja iz takozvanog “Ćacilenda”, izazvala je burne reakcije. Đerlek je, reagujući na kritike zbog pjesama koje su se čule – uključujući “Vidovdan”, “Čiča Dražo gdje je moje dijete”, i “Hriste Bože” – izjavio: “Ovo je jedna Srbija, zašto smetaju patriotske pjesme.”
Kontekst “Patriotskih Pjesama”
Sporni događaji u “Ćacilendu” privukli su pažnju javnosti zbog repertoara koji je, prema kritičarima, sadržavao elemente koji promoviraju velikosrpski nacionalizam i revizionizam.
- Pjesma “Vidovdan” je himna koja se često koristi za izražavanje nacionalnog ponosa i identiteta, ali u određenim krugovima može biti protumačena i kao nacionalistički poziv.
- Pjesma “Čiča Dražo gdje je moje dijete” direktno se referira na Dragoljuba Dražu Mihailovića, vođu četničkog pokreta, čija je uloga u Drugom svjetskom ratu kontroverzna i u Bosni i Hercegovini se direktno povezuje sa ratnim zločinima i etničkim čišćenjem, te se smatra neupitnom promocijom četništva.
- Himna “Hriste Bože” je duhovna i patriotska pjesma koja se često intonira u prilikama vezanim za nacionalne praznike i vojne komemoracije, ali je također često korištena u kontekstu ratnih sukoba na Balkanu.
Kritičari smatraju da ovakav odabir pjesama, posebno referiranje na Mihailovića, nije puka “patriotika”, već jasna poruka isključivosti i neprihvatljivog glorificiranja ideologija koje su nanijele veliku štetu narodima Bosne i Hercegovine i regije.
Đerlekovo Obrazloženje i Odbrana Režima
Mirsad Đerlek, koji je kao Bošnjak javno branio sporni repertoar i postupke, svojim je stavom dao podršku politici koja ne pravi razliku između patriotizma i šovinizma. Njegova izjava: “Ovo je jedna Srbija, zašto smetaju patriotske pjesme” sugeriše da se navedene pjesme smatraju dijelom legitimnog srpskog patriotizma i da je kritika na njihov račun neopravdana.
Ovaj stav je od strane opozicije i bošnjačkih političkih predstavnika oštro osuđen kao “ponovna odbrana režima i velikosrpskog nacionalizma” te kao pokušaj relativiziranja historijski utvrđenih činjenica o ulozi četničkog pokreta i njegovoj ideologiji. Postavlja se pitanje da li ovakve izjave doprinose toleranciji i suživotu, pogotovo kada dolaze od javnih ličnosti koje bi trebale predstavljati sve građane Sandžaka i Srbije.
Zaključak
Đerlekova odbrana spornog repertoara pod plaštom “patriotizma” ponovo otvara bolna pitanja suživota i suočavanja s prošlošću u regiji. Za dio javnosti, posebno bošnjačke, ova izjava predstavlja ne samo odbranu režima, već i javno ignorisanje senzibiliteta žrtava i pokušaj normalizacije nacionalističkih narativa koji su duboko kompromitovani u modernoj historiji Balkana.
Video pogledajte OVDJE
