Postoje mnoge legende o osnivanju gradova na obali Jadrana a večeras govorimo o Budvi. Ova priča svjedoči o sudbini smrtnika Kadma i njegove prelijepe žene Harmonije (ćerke Afrodite i Areja).
Legendarni osnivač Budve, Kadmo bio je sin feničanskog, odnosno Sidonskog (jer su Feničani sebe nazivali Sidoncima, po Sidonu, jednom od njihova dva najvažnija grada) kralja Agenora i kraljice Telefase. Imao je četiri brata (Fojniksa, Kilika, Tasa i Finija) i sestru Evropu, po kojoj je naš kontinent dobio i naziv.
Foto: Evropa – mitologijagrcka.blogspot.com
Sve započinje tako što je Zevs zaveo jednu lijepu djevojku Evropu, za koju se ispostavilo da je Kadmova sestra. On je zajedno sa svojom braćom, tražio sestru svuda, međutim Zevs je odveo na Krit, sa njom dobio tri sina i tamo je ostavio. Ona se kasnije udala kritskog kralja, koji je njenu djecu podizao kao svoju.
Kadmo je napustio zavičaj tražeći svoju sestru. U svoj toj potrazi, Kadmo odlazi kod proročice u Delfe kako bi saznao gdje se ona nalazi. Tu saznaje kako je njegova sudbina da osnuje grad Tebu i on ubija aždaju koja se tu nalazila. Zbog tih njegovih hrabrih podviga, Pelazgi sa Olimpa su mu podarili prekrasnu ženu Harmoniju.
Foto: mitologijagrcka.blogspot.com
Svi Pelazgi sa Olimpa bili su na toj svadbi i bogato darivali mladence. Kadmo je postao jedan od najmoćnijih kraljeva. Pelazgi mu nisu podarili samo sreću, već i mnoge nevolje. U starosti, izmučen, prognan, Kadmo je napustio grad i sa svojom ženom Harmonijom dugo je lutao po tuđini. Konačno su se „udomili“ kod plemena Enhelejaca, koji su naseljavali istočnu jadransku obalu na prostoru od Boke Kotorske do Drača u Albaniji. Tom prilikom, Kadmo je na budućoj ilirskoj zemlji osnovao grad Butoe (današnju Budvu).Po predanju Budva je i dobila ime po volovima koji su doveli Kadma i Harmoniju u ove krajeve (grčki: bous – vo).
Foto: www.maicar.com/
Harmonija je ovdje Kadmu rodila sina Ilirija. Borba sa aždajom ga je dugo mučila, „Ako me za njenu smrt kažnjava Bog, bolje da se i sam pretvorim u zmiju“. Njihov grob se, po predanju, nalazi negdje na prostoru Boke Kotorske ili Drača.
Dolaskom Kadma na Balkanu oformljen je feničanski dnk kod E-V13, koji danas nose albanski fisovi: Klimente, Morine, Gaši, Beriše, Tači, Šopi, Kastrati, Šalje; zatim u Crnoj Gori: Kuči, Vasojevići, Bjelopavlići, Ceklinjani.
Ovaj genetski kod na Balkanu je star oko 3500. godina, a uporedo prema spisima Heredota, koji je živio 1000. godina po Kadmu odnosno 2500. od današnjeg vremena, jasno se poklapa sa dnk računanjem.
Ove nepobitne činjenice dokazuju da pripadnici pomenutih fisova nisu na Balkanu naseljeni u sedmom vijeku sa Karpata, nego su tu mnogo prije!
Potomci ovih fisova su balkanski starosjedioci i zbog svog etnosa, oni nemogu biti manjine na Balkanu, bez obzira što su kroz razne tokove postali pripadnici nekoliko balkanskih nacija. Ovi osnovi daju puno pravo da se recimo Bošnjaci u Sandžaku ustavom tretiraju kao narod, a ne kao manjina.
Ako ovim fisovima dodamo i fisove Pelazga: Hote, Škrijelje, Krasniće, Grude i Pipere; čija je genetika još starija (5000. godina) još jača je činjenica koja dokazuje da smo mi svoj na svome i da smo narod, obzirom da od ovih fisova potiče 90% stanovništva u Sandžaku.
Izvor: Tutinske novine
