Pokolj u Šahovićima, koji se dogodio između 9. i 10. novembra 1924. godine, predstavlja jedan od najtragičnijih događaja u historiji Bošnjaka. Ovaj zločin, počinjen u mirnodopskim uslovima Kraljevine SHS, ostavio je duboke rane i trajne posljedice na muslimansko stanovništvo tog područja.
Sve je počelo 7. novembra 1924. godine, kada su crnogorski komiti ubili Boška Boškovića, načelnika kolašinskog okruga. Za njegovo ubistvo lažno je optužen komita Jusuf Mehonjić, iako se nije nalazio na tom području. Tokom sahrane Boškovića, donijeta je odluka o osveti, koja je rezultirala napadom na muslimanska sela u Šahovićima i Pavinom Polju.
Noću između 9. i 10. novembra, oko 2000 “osvetnika” krenulo je na muslimanska sela, koja su dva dana ranije razoružale tadašnje vlasti. Vlasti su pokupile taoce pod izgovorom da su im životi ugroženi, a zatim su ih predali osvetničkoj rulji koja ih je zvjerski ubila. Nakon ubistva talaca, započeo je opšti napad, tokom kojeg su paljene kuće i ubijani muškarci, žene i djeca.
Broj žrtava ovog zločina procjenjuje se na više od 500 ubijenih. Ovaj događaj je uzrokovao skoro potpuno iseljavanje muslimanskog stanovništva iz tog područja, najvećim dijelom u Tursku, dok su se neki naselili u Pljevlja, Sarajevo i istočnu Bosnu.
Pokolj u Šahovićima ostao je duboko urezan u sjećanje Bošnjaka kao simbol stradanja i nepravde. Danas, Šahovići se nazivaju Tomaševo, i u njemu nema ni jednog Bošnjaka.
